(Çok Yüksek Ses, Gürültü) “Sâhha” geldiği zaman, O gün Kişi kaçar kendi kardeşinden, anasından, babasından, eşinden, oğullarından! O gün onlardan her birisi için başından aşkın işi vardır. Yüzler vardır o gün açık ve pâk! Güleç ve sevinçli! Yüzler de vardır, o gün, üzeri toz bulanık! Onu bir kara(msar)lık bürümüştür. İşte onlar Fâcirlik Kâfirlik’tir. (80. ABESE:33-42)
 
 
»   Yazı Sayısı 49
»   Yazıların Okunma Sayısı 75789
»   Online Kişi Sayısı 1
»   Bugünkü Ziyaretçi Sayısı 13
»   Çoğul Tıklama 171564
 
Makaleleri ve sitemizdeki gelişmeleri anında mail adresinizde görmek istiyorsanız mailliste kayıt olun.
» Ad ve Soyad :
» E-mail Adresi :
 
Başlıkta Ara Açıklamada Ara    Gelişmiş Arama
 O, SULTAN SÜLEYMAN DEĞİL; PEYGAMBER SÜLEYMAN
Yayınlanmış Güncel Makaleler | 26.09.2009 | | Okunma Sayısı : 3038 | Yorum : 1

|

Süleyman Tanrı'dan Bilgelik İstiyor

Süleyman, Mısır Firavunu'nun kızıyla evlendi. Böylece Firavun'la müttefik oldu. Eşini Davut Kenti'ne götürdü. Kendi sarayı, RAB'bin Tapınağı ve Yeruşalim'in çevre surları tamamlanıncaya kadar orada yaşadılar.

RAB Tanrı, Givon'da o gece rüyada Süleyman'a görünüp:

-"Sana ne vermemi istersin?" diye sordu.
Süleyman:

-"Kulun babam Davut'a büyük iyilikler yaptın" diye karşılık verdi, "O sana bağlı, doğru, bütün yüreğiyle dürüst biri olarak yolunda yürüdü. Bugün tahtına oturacak bir oğul vermekle ona büyük bir iyilik daha yapmış oldun. Ya RAB Tanrım! Ben henüz çocuk denecek bir yaşta, yöneticilik nedir bilmezken bu kulunu babam Davut'un yerine kral atadın. İşte kulun kendi seçtiğin kalabalık halkın, sayılamayacak kadar büyük bir kalabalığın ortasındadır. Bu yüzden bana öyle sezgi dolu bir yürek ver ki, iyi ile kötüyü ayırt edip halkını yönetebileyim. Başka türlü senin bu büyük halkını kim yönetebilir?"

Süleyman'ın bu isteği Rab'bi hoşnut etti.
Tanrı ona şöyle dedi:

-"Madem kendin için uzun ömür, zenginlik ve düşmanlarının ölümünü istemedin, bunların yerine adil bir yönetim için bilgelik istedin; isteğini yerine getireceğim. Sana öyle bir bilgelik ve sezgi dolu bir yürek vereceğim ki, benzeri ne senden öncekilerde görülmüştür, ne de senden sonrakilerde görülecektir.Sana istemediklerini de vereceğim. Yaşadığın sürece öbür kralların erişemeyeceği bir zenginlik ve onura ulaşacaksın. Eğer sen de baban Davut gibi kurallarıma ve buyruklarıma uyup yollarımda yürürsen, sana uzun ömür de vereceğim."
Süleyman uyanınca bunun bir rüya olduğunu anladı.

Süleyman Bilgece Yargılıyor

Bir gün iki fahişe gelip kralın önünde durdu.

Kadınlardan biri krala şöyle dedi:

-"Efendim, bu kadınla ben aynı evde kalıyoruz. Birlikte kaldığımız sırada ben bir çocuk doğurdum. İki gün sonra da o doğurdu. Evde yalnızdık, ikimizden başka kimse yoktu. Bu kadın geceleyin çocuğunun üzerine yattığı için çocuk
ölmüş.Gece yarısı, ben kulun uyurken, kalkıp çocuğumu almış, koynuna yatırmış, kendi ölü çocuğunu da benim koynuma koymuş. Sabahleyin oğlumu emzirmek için kalktığımda, onu ölmüş buldum. Ama sabah aydınlığında dikkatle bakınca, onun benim doğurduğum çocuk olmadığını anladım." 
Öbür kadın:-"Hayır! Yaşayan çocuk benim, ölü olan senin!" diye çıkıştı.

Birinci kadın:-"Hayır! Ölen çocuk senin, yaşayan çocuk benim!" diye diretti. Kralın önünde böyle tartışıp durdular. Kralın önünde böyle tartışıp durdular.
Kral:

-"Biri, 'Yaşayan çocuk benim, ölü olan senin diyor, öbürü: -"Hayır! Ölen çocuk senin, yaşayan benim" diyor.

O halde:
-" Bana bir kılıç getirin!" dedi.

Kılıç getirilince, Kral:
-"Yaşayan çocuğu ikiye bölüp yarısını birine, yarısını öbürüne verin!" diye buyurdu. Yüreği oğlunun acısıyla sızlayan,çocuğun gerçek annesi krala:

-"Aman efendim, sakın çocuğu öldürmeyin! Ona verin!" dedi.

Öbür kadınsa:

-"Çocuk ne benim, ne de senin olsun, onu ikiye bölsünler!" dedi.O zaman kral kararını verdi:
-"Sakın çocuğu öldürmeyin! Birinci kadına verin, çünkü gerçek annesi odur."

Kralın verdiği bu kararı duyan bütün İsrailliler hayranlık içinde kaldı. Herkes adil bir yönetim için Süleyman'ın Tanrı'dan
gelen bilgeliğe sahip olduğunu anladı.(Kitab-Mukaddes'den Alıntı yapılmıştır)
Yukarıdaki "anneler ve bebekler kıssası'"ndan şu çağdaş sonuçlar çıkarılabilir:
1)Her anne, çocuğu için fedakarlık yababilir. Ancak, sadece fedakarlık yapan bir kadın, anne olma hakkına, ehliyetine ve liyakatıne sahiptir.

2)Bir kadın, bir çocuk için fedakarlık yapabiliyorsa, ona annelik yapma hakkına sahiptir. Başkasının çocuğu olsa bile.

3)Bir kadın,  bir çocuğun ölümü pahasına bölünmesini isteyebiliyorsa, o annelik yapamaz. Kendi çocuğu olsa bile.


(27 Mayıs  2008 - ANKARA)
.
.
.
Prof. Dr. Mahmut ÖZDEMİR
www.mahmutozdemir.com
e mail: mahmudoz@hotmail.com




1 2 3 4 5
Yazıyı puanlayın    
   

Yazıya Ait Yorumlar

Halil ÇELİK [ 26.09.2009 ]
Düşündürücü bir yazı aslında… Günümüze yorumu da hoş… Hocam, elinize sağlık… Anlamlı düşündürücü ve bütün insanlara hitab eden bir yazı…

Saygılarımla,

Halil ÇELİK (Uluslarası İlişkiler)

Prof.Dr. Mahmut ÖZDEMİR'e ait kişisel bir sitedir.

2009 © hoca@mahmutozdemir.com